ایستگاه بعد: امید&#۸۲۳۰;
برای دیدن این گالری نیازی به خرید بلیت یا طی کردن خیابانهای شلوغ نیست؛ فقط کافی است مسافر هر روزه مترو باشید و در ایستگاه امامخمینی(ره) برای لحظهای از قطار جا بمانید.
همشهری آنلاین- فاطمه عباسی: اینجا، در شلوغترین تقاطع زیرزمینی شهر، رنگها روی بومهای نقاشی جان گرفتهاند و گِل خام در قالب ظروف سفالی، متبلور شده است تا تصویری نو از امید و ایستادگی را پیش چشم عابران بگذارند. بیماران مبتلا به «ایبی» یا همان پروانههای صبور جامعه ما، اینبار آستین همت بالا زدهاند تا نه با دردها و زخمهای مداوم خود، که با نور، رنگ و دستسازههای پر از معنا با شهروندان روبهرو شوند.
این نمایشگاه که با تلاش صمیمانه «خانه ایبی» و همکاری شرکت بهرهبرداری مترو تهران و حومه جان گرفته، از تاریخ ۲۹تیر آغاز شده و تا ۳۱ تیر برپاست. در این بازه زمانی ۳روزه، ایستگاه متروی امامخمینی(ره) هر روز از ساعت۱۵ تا ۱۹ به میعادگاه هنر و همدلی تبدیل شده است. آثار ۱۳هنرمند مبتلا به «ایبی» از سراسر کشور برای این رویداد ارسال شده که طیف وسیعی از خلاقیتها ازجمله شمعسازی، طراحی و نقاشی، خیاطی و حتی آثاری با موضوع ورزش را در بر میگیرد؛ جلوهای از توانمندیهایی که در پس دیوارهای محدودیت فیزیکی رشد کردهاند.
آنچه این رویداد را از یک گالری سنتی متمایز میکند، حضور مستقیم خود بیماران پروانهای است. در روز افتتاحیه، حضور ۵کودک هنرمند؛ یک نقاش، یک خیاط و حتی یک نوازنده سنتور، شور و حال دیگری به فضا بخشیده بود. آنها در کنار آثارشان ایستادهاند تا بدون واسطه با مردم گفتوگو کنند، از تجربههای زیسته خود بگویند و فاصلهها را با لبخند و همکلامی پر کنند. هدف اصلی، فراتر از یک ارائه صرف، معرفی استعدادهای نهفته و ارتقای آگاهی عمومی مردم درباره بیماری «ایبی» است.
بازخورد مردمی به این رویداد، خود حکایتی دیگر داشت؛ تماشای هنرمندانی که با وجود شرایط جسمانی خاص، مانند انگشتان کوچک یا دستهایی که کامل نیستند، چنین با ظرافت دست به خلق اثر زدهاند و به مذاق شهروندان بسیار خوش آمده بود. استقبال خوب بازدیدکنندگان برای خرید آثار و پرسشهای متعدد آنها درباره جزئیات بیماری، نشان داد که این نمایشگاه توانسته به هدف اصلی خود یعنی بالا بردن آگاهی مردم و ایجاد ارتباطی صمیمانه دست یابد.
متولیان این نمایشگاه نیز بر این باورند که هدف اصلی از برگزاری نمایشگاه «پرواز رنگها»، فراتر از یک ارائه صرف، معرفی استعدادهای نهفته این عزیزان و ارتقای آگاهی عمومی جامعه درباره بیماری «ایبی» است. این تعامل صمیمانه، بستری محترمانه را فراهم میکند تا شهروندان با نگاهی تازه و فارغ از ترحم، به تماشای قدرت اراده و خلاقیت کسانی بنشینند که با وجود تمام ناملایمات، پیوند ناگسستنی خود را با زندگی، پویایی جامعه و جریان هنر حفظ کردهاند.
