راهنمایان گردشگری کشور، آسیب پذیرترین قشر در صنعت گردشگری
۲ اسفند (۲۱ فوریه) روز جهانی راهنمایان گردشگری است. این روز از سال ۱۹۹۰ میلادی به ابتکار فدراسیون جهانی راهنمایان پایه گذاری شده است.
به گزارش صفحه ایران به نقل از همشهری آنلاین؛، به گفته رئیس کارگروه گردشگری دوره راهبردی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، هدف از نامگذاری روز جهانی راهنمایان گردشگری، قدردانی از نقش راهنمایان در معرفی فرهنگ، تاریخ، میراث و هویت ملی کشورها است.
محسنی حاجی سعید به همشهری می گوید: «راهنمای گردشگری صرفا انتقال دهنده اطلاعات نیست، بلکه مفسر فرهنگ و تاریخ است و به عنوان پل ارتباطی میان گردشگران و جامعه میزبان عمل می کند.» او ادامه می دهد: «راهنمای گردشگری در همه دنیا حرفه ای فصلی محسوب می شود و همین موضوع مشکلات خاص خود را دارد. راهنما از زمان تحویل گرفتن تور تا پایان آن، مسئولیت های متنوعی بر عهده دارد؛ از مدیریت اجرای تور و هماهنگی میان گردشگران تا تعامل با راننده، هتل، رستوران و سایر بخش های خدماتی را شامل می شود.»
رئیس کارگروه گردشگری دوره راهبردی عنوان می کند: «در عمل، اگر در هر یک از این بخش ها اختلالی ایجاد شود، نخستین فردی که مورد پرسش و حتی گلایه قرار میگیرد، راهنمای تور است؛ بنابراین این حرفه حساسیت بالایی دارد و نیازمند مهارت های مدیریتی و ارتباطی گسترده است.»
حاجی سعید در ادامه با اشاره به وضعیت کشور در سال های اخیر، می گوید: «برای درک بحران کافی است به هفت تا هشت سال گذشته نگاه کنیم؛ از پاندمی کرونا گرفته تا بحران های اجتماعی، سیاسی و منطقه ای، همگی باعث زمین گیر شدن شغل راهنمای گردشگری شده اند. البته سال ۱۳۹۵ و بخشی از سال ۱۳۹۶ سال های طلایی این حوزه در یک دهه اخیر بوده و پس از آن، دوره های رونق بسیار کوتاه شده است.»
به گفته او، راهنمایان گردشگری عموما فریلنسر و خویش فرما محسوب می شوند و در زمان بیکاری از بیمه بیکاری برخوردار نیستند. حاجی سعید تاکید می کند: «بنابراین با توقف تورها، عملا با درآمد صفر مواجه می شوند؛ وضعیتی که حتی پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی را نیز برای برخی دشوار کرده است. البته با حمایت دولت های مختلف و همراهی سازمان تامین اجتماعی، راهنمایان همچنان مشمول بیمه حمایتی هستند، اما وقتی درآمدی وجود ندارد، پرداخت سهم بیمه نیز به چالش تبدیل می شود.»
او معتقد است بیثباتی شرایط سیاسی و روابط خارجی از عوامل اصلی رکود گردشگری هستند و ادامه می دهد: «طولانی شدن مذاکرات و شرایط پیچیده سیاسی کشور بر گردشگری اثر مستقیم گذاشته است. تداوم این وضعیت موجب خروج قابل توجهی از راهنمایان از صنعت گردشگری شده است؛ نیروهایی که اغلب دارای مهارت های ارزشمندی مانند مدیریت، روابط عمومی قوی و تسلط به زبان های خارجی هستند.
حاجی سعید اضافه می کند: «راهنمایان گردشگری از آسیب پذیرترین گروه ها در صنعت گردشگری به شمار می روند؛ گروهی که با وجود نقش کلیدی در تجربه سفر، از حداقل حمایت های دوران بیکاری برخوردارند.»
