درباره مانیکونه که باید به تیم ملی برگردد | پای یک مربی ایتالیایی دیگر در میان است؟

به گزارش همشهری آنلاین، در شرایطی که دستیار ایتالیایی امیر قلعه‌نویی پس از جدایی بی‌خبر از تیم‌ملی ایران، در تیم پیزا در سری‌آ مشغول به کار شده است، مدیران فدراسیون فوتبال امیدوارند که او به تیم‌ملی برگردد.

در این میان اما برخلاف آنچه در برخی رسانه‌ها منتشر شد، فدراسیون فوتبال ایران تاکنون اعلام رسمی رسانه‌ای درباره جدایی مانیکونه نداشته. خروج او از ایران با کمترین اطلاع‌رسانی عمومی انجام شد و خبری درباره بدرقه یا مراسم رسمی به رسانه‌ها داده نشد. بسیاری از رسانه‌های ایتالیایی گزارش دادند او بی‌سروصدا ایران را ترک کرده است؛ بدون اعلام رسمی در سایت یا شبکه‌های فدراسیون فوتبال ایران.

انگیزه واقعی جدایی: بیش از یک «پیشنهاد باشگاهی»

اگرچه رسانه‌های ایرانی بیشتر نوشته‌اند مانیکونه با پیشنهاد باشگاه پیزا (Serie A ایتالیا) قرارداد امضا کرده، اما رسانه‌های ایتالیایی از ترکیب عاملی مهم‌تر دیگری نیز خبر داده‌اند: پیشنهاد حرفه‌ای و بلندمدت در فوتبال ایتالیا که به لحاظ حرفه‌ای برای او جذاب‌تر بوده است.

استعفا قابل قبول نیست

یک نکته جنجالی که کمتر درباره مانیکونه پرداخته می‌شود، واکنش رسمی رئیس فدراسیون فوتبال، مهدی تاج، درباره جدایی مانیکونه است. تاج اعلام کرده که استعفای او را نمی‌پذیرند و تأکید کرده مانیکونه باید به تیم ملی برگردد. این واکنش نشان می‌دهد اختلاف دیدگاه میان مربی ایتالیایی و فدراسیون در نحوه خروج جدی‌تر از آنچه در خبرهای اولیه آمده، بوده است.

در اظهارنظر رسانه‌های خارجی آمده که مانیکونه نقش فنی بسیار کلیدی‌تری نسبت به عنوانش داشت و در واقع «طراح اصلی تمرینات» و میسر تکنیکی تیم ملی بود، نه فقط یک دستیار معمولی.

پای گالیاردی در میان است؟

پیش از جدایی مانیکونه، فدراسیون فوتبال ایران انتصاب مربی ایتالیایی دیگری به نام آنتونیو گالیاردی را در کادر فنی اعلام کرده بود – شخصی که سابقه کار با تیم ملی ایتالیا در یورو ۲۰۲۰ را داشته است و تجربه‌های حرفه‌ای در یوونتوس دارد.

اما آن انتصاب هنوز کاملاً تثبیت نشده و ابهاماتی درباره نقش دقیق او در تیم ملی باقی است، مخصوصاً در پرسپکتیو تغییرات اخیر کادر فنی.

خروج آنتونیو مانیکونه از کادر فنی تیم ملی، اگرچه در ظاهر یک جابه‌جایی معمول در فوتبال حرفه‌ای به نظر می‌رسد، اما در لایه‌های عمیق‌تر می‌تواند نشانه‌ای از یک شکاف ساختاری در مدیریت فنی فوتبال ایران باشد. این اتفاق زمانی حساس‌تر می‌شود که بدانیم تیم ملی در مسیر آماده‌سازی برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ قرار دارد؛ تورنمنتی که با فرمت جدید و افزایش تعداد تیم‌ها، فرصت تاریخی و همزمان آزمونی جدی برای فوتبال ایران خواهد بود.