مصاحبه با نازنین بیاتی+عکس

بيوگرافي نازنين بياتي را به صورت كامل در اين سايت مطالعه نماييد

نازنين بياتي (۱۵ دي ۱۳۶۸ در تهران) فارغ‌التحصيل رشته تئاتر از دانشگاه آزاد اسلامي است. او پديده سي و يكمين دوره جشنواره فيلم فجر به جهت بازي در فيلم دربند به شمار مي‌رود.

زمينه فعاليت : سينما

تولد : ۱۵ دي ۱۳۶۸ – ۵ ژانويهٔ ۱۹۹۰

تهران

محل زندگي : تهران

مليت : ايراني

پيشه : بازيگري

سال‌هاي فعاليت : ۱۳۹۱ تاكنون

فيلم شناسي

بازيگري

مردن به وقت شهريور (هاتف عليمرداني، ۱۳۹۲)

فرشته‌ها با هم مي‌آيند (حامد محمدي، ۱۳۹۲)

ارسال يك آگهي تسليت براي روزنامه (ابراهيم ابراهيميان، ۱۳۹۲)

دربند (پرويز شهبازي، ۱۳۹۱)

آشنايي بيشتر با نازنين بياتي

مثل اغلب خانم ها، به تان برنمي خورد بپرسم چند سالتان است؟

– نه! متولد ۶۸ هستم.

قبل از «دربند» به بازيگري علاقه داشتيد؟

– مسلما كسي كه تئاتر مي خواند با بازيگري ناآشنا نيست ولي من گرايشي كه در دانشگاه انتخاب كردم، طراحي صحنه بود. در چهار ترم اول هر كسي مباني را پاس مي كند و آشنايي داشتم به بازيگري …

… ولي اين آشنايي آنقدر نبود كه علاقمند جدي بازيگري باشيد.

– خيلي نه. خودمعلاقه ام به طراحي بود. كنار كار طراحي، بازي تئاتر را هم دوست داشتم و انجام مي دادم، ولي خيلي كم.

چي شد سر از بازيگري درآورديد؟ آن هم با كارگرداني مثل پرويز شهبازي كه كم كار مي كند و كارهاي مهمي مي سازد.

– قبلا فيلم «نفس عميق» را ديده بودم و آن فيلم را خيلي دوست داشتم. ممثل خيلي از خانم هاي ديگري كه قبل از من خبر شده بودند، از طريق يكي از دوستانم فهميدم كه آقاي شهبازي براي بازي تست مي گيرند، من هم رفتم دفترشان و تست دادم.

چقدر اين تست دادن ها طول كشيد تا فهميديد كه براي نقش يك انتخاب شده ايد؟

– دقيقا يك ماه رفت و آمد من طول كشيد. دو روز قبل از آنكه كار كليد بخورد، به من گفتند كه براي نقش اول تاييد شده اي.

در اين آمدن و رفتن ها چه تست هايي مي گرفتند؟ بازي مي كرديد يا نه؟

– واقعا جوري نبود كه احساس كنم وقتي آقاي شهبازي با من صحبت مي كنند، دارند از من بازي مي گيرند يا نه. خيلي رفتار عادي داشتند. بعضي وقت ها بود كه تست دوربين داشتيم با خانم آهنگراني يا آقاي علوي. تست گريم و تست لباس همداشتيم ولي چيزي بيشتر از اين نبود.

درباره اينكه چگونه حس بگيريد، صحبتي نمي كردند يا آموزشي نميداد؟

– اصلا. شگردها و تكنيك هاي خود كارگرداني بود كه من نمي توانم درباره اش توضيح بدهم كه چگونه بازي مي خواستند از من بگيرند.

كلاس خاص بازيگري هم نرفته بوديد.

– نه.

بعد با اين تفاسير، كار خيلي خيلي سختي بوده! نمي ترسيديد كه روبروي تيمي حرفه اي و بازيگراني كه كار كرده اند، بازي كنيد؟

– خيلي سخت بود ولي خب از آنجا كه با خانم آهنگراني در يك فرصت كوتاه، مثل يك دوست صميمي شديم، توي كار بي نهايت به من كمك كردند. اصلا حس نمي كردم كه خانم آهنگراني اين همه تجربه دارند و من بار اولم است كه جلوي ودوربين مي ايستم. خيلي كمكم مي كرد كه بتوانم بهتر بازي كنم. همه عوامل فيلم راهنماي خوبي بودند براي من؛ آقاي بهمنش، خانم عرفي نژاد و خيلي ها كه بايد همه عوامل گروه را نام ببرم.

اينطور كه در حاشيه فيلم مطرح شد، فيلمنامه را به بازيگران نمي دادند و شما هيچ اطلاعي از سرنوشت كاراكتر نازنين نداشتيد. خب در سكانس هايي كه بايد واكنش هاي عصبي نشان مي داديد، گريه مي كرديد و … چطور به نازنين دربند نزديك مي شديد؟

– شايد اگر كسي سابقه كار بازيگري داشت، اين سبك كار و اطلاع نداشتن الز سرنوشت كار، سخت باشد ولي من چون بار اولم بود كه بازي مي كردم، به شيوه كار آقاي شهبازي به مرور زمان عادت كردم.

مثلا شهبازي صبح مي آمدو مي گفت كه امروز بايد گريه كني يا قبل تر مي گفت كه حس را بگيري؟

– نه؛ وقتي دوربين را مي چيدند و پلان آماده مي شد، قبل از آغاز كار يا نيم ساعت قبلش با من صحبت مي كردندكه الان پلان اينجوري است و اين اتفاق بايد بيفتد و حست الان بايد اينطوري باشد. حال در همان تايم خودم را آماده مي كردم و پلان را مي گرفتيم.

خب براي اين كار سخت، چند برداشت مي گرفتند؟

– پلان ها خيلي تكرار نمي شد. چون اگر اين اتفاق مي افتاد، آقاي شهبازي تغيير مي دادند. مخصوصا جايي كه زياد ديالوگ داشت و تكرار مي شد، ديالوگ ها را عوض مي كردند چون دوست نداشتند كه بازيگر مثل يك متن حفظ شده، ديالوگ هايش را بگويد. در كل، برداشت هاي زيادي نداشتيم.

خودتان چقدر از اين كاراكتري كه بازي كرديد، راضي بوديد؟ از نازنين بياتي و نازنين دربند.

– از بازي خودم كه نمي توانم تعريف كنم ولي خب در تمشااي فيلم احساس كردم در جاهايي ضعيف بودم كه اگر بخواهم ادامه دهم بايد تلاش كنم تا بهتر بشوم. بعد از اينكه فيلم را در جشنواره ديدم، شخصيت و شرايطش را هم خيلي دوست داشتم.

خب اين بازي، آنقدر به تان انرژي داد كه به بازيگري جدي تري نگاه كنيد يا مي گوييد بي خيال، بروم همان طراحي صحنه.

– شايد انگيزه ام را براي بازي بيشتر كرد. اگر قبلا ۶۰ درصد بازي را دوست داشتم و در حدت يك علاقه كوچك بود، الان خيلي بيشتر دوست دارم و جدي تر به آن نگاه مي كنم.

چقدر با نازنين دربند همزادپنداري كرديد؟ چقدر شخصيتش به خودتان نزديك بود؟

– من در اين شرايط قرار نگرفته بودم ولي خب بخشي از اخلاقش به من نزديك بود و بخش ديگري اش نه. جوري نبود كه بگويم دارم خودم را بازي مي كنم. نمي توانم از خودم تعريف كنم (خنده)؛ پيگير بودنش، اعتماد كردنش و … به من نزديك بود ولي مثلا ساكت و آرام بودنش در جمع دوستان يا فضولي اش به من شباهتي نداشت.

الان حس مي كنيد كه بايد كلاس بازيگري برويد يا نه؟

– (مكث) اگر دوستان يا بزرگاني به من توصيه كنند كه كلاس بازيگري بروم، حتما مي روم.

… و در سينما چگونه ادامه مي دهيد؟

– بايد شرايطي كه پيش مي آيد را ديد. شايد ديگر پيش نيايد بازي كنم و برگردم به كار طراحي، شايد هم دوباره اتفاق افتاد. الان نمي شود تا اين حد به برنامه ريزي بلندمدت فكر كرد.

رفتار خانواده و دوستان چطور بود؟ كسي گفت «واي نازنين محشر بودي»؟

– بالاخره خانواده و دوستان و هر كسي كه توانست فيلم را ببيند، راضي بودند و خوب برخورد كردند. انتقاد مهم و جدي نشنيدم. شايد چون برخورد خاصي با منتقدان نداشتم. قبلا مجلات سينمايي را دنبال مي كردم ولي الان بيشتر پيگيري مي كنم، ببينم درباره من و بازي ام چه چيزهايي نوشته اند و نظرشان چيست.

با مقايسه خودتان با ترانه عليدوستي مشكلي نداريد؟ مي دانيد كه پشت سر شما، همين قضاوت مي شود.

– براي من جاي خوشحالي است كه بگويند شبيه خانم عليدوستي هستم. بازيگري كه به نظرم يكي از بهترين بازيگران سينماي ماست.

 

17923_188 %d9%86%d8%a7%d8%b2%d9%86%db%8c%d9%86-%d8%a8%db%8c%d8%a7%d8%aa%db%8c-3 nazanin-bayati-namakstan-ir-2

اشتراک گذاری در:

تبادل نظر

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz