مراحل تکامل بازی

صفر تا ۱۰ هفتگی

مراقبان اصلی کودکان نقش اساسی در بازی آنان دارند. این نقش نه تنها برای اطمینان در تامین نیازهای اساسی که کودکان با آنها مواجه هستند بلکه در ایجاد انگیزش لازم برای رشد حواس آنان کاملا موثر است. وقتی که والدین یا مراقبان، کودک را لمس میکنند و یا با آن صحبت می کنند، آنان تکان های شدید، تبسم، بغبغو و غان و غون کردن را از خود نشان میدهند که پاسخ روشنی به محرک هایی است که برای کودکان لذت بخش است. آنان به سرعت یاد میگیرند که چگونه توجه مراقبان خود را با توام کردن رفتارهای نشاط انگیز جلب کنند، این برخوردها در ابتدایی ترین مراحل رشد بازی قابل مشهاده است.

با وجود اینکه نوزادان تازه متولد توانایی حرکت دادن اندام های تحتانی را دارند اما حرکات آنان در ابتدا غیر ارادی و متاثر از بازتاب های غریزی است.این بازتاب ها بتدریج که نوزاد از نظر جسمی ( حرکات درشت و ظریف) و توانایی های مربوط به حواس ( تشخیص نور و صدا و غیره) رشد میکند، کم رنگ و محو میشوند.

اشتراک گذاری در:

تبادل نظر

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz